Pomoc publiczna może występować jako:

  • Pomoc indywidualna – to każda pomoc, która nie jest przyznawana na podstawie programu pomocowego (aktu normatywnego) oraz pomoc przyznawana na podstawie programu pomocowego i podlegająca procedurze notyfikacji (obowiązkowi zgłoszenia) do Komisji Europejskiej zgodnie z art. 108 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) lub jako: 
  • Pomoc w ramach programu pomocowego – pomoc udzielana na podstawie aktu prawnego określającego warunki udzielenia pomocy indywidualnej bez konieczności jej notyfikowania.

         

Pomoc publiczna najczęściej występuje jako:

 

Pomoc regionalna - o której mowa w art. 10 ust. 3 lit. a oraz lit. c TFUE udzielana w zakresie wynikającym z mapy pomocy regionalnej.

 

Pomoc horyzontalna - pomoc przeznaczona m. in. na: badania i rozwój, ochronę środowiska, małe i średnie przedsiębiorstwa, zatrudnienie, szkolenia, restrukturyzację, naprawę szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia, pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, pomoc na działalność sportową i rekreacyjną.

 

Pomoc sektorowa - to pomoc udzielana na szczególnych zasadach (wynikających ze specyfiki tych sektorów) np. dla sektora górnictwa węgla, wytwarzania energii elektrycznej, kinematografii, sektora telekomunikacyjnego, bankowego czy stoczniowego.

 

 

 

W ramach pomocy horyzontalnej wyróżniamy pomoc udzielaną na podstawie tzw "wyłączeń grupowych". Pomoc ta, bez względu na to, czy stanowi pomoc indywidualną czy pomoc udzielaną na podstawie programu pomocowego zwolniona jest z obowiązku notyfikacji KE. Zasady i warunki udzielania pomocy objetej "wyłączeniami grupowymi" reguluje Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. U. UE L 187 str. 1 z dnia 26.06.2014, str. 1), zmienione Rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/1084 z dnia 14 czerwca 2017 r. (Dz. U. UE L 156 z 20.06.2017 r. str. 1).

 

 

  

 

Szczególną kategorię pomocy stanowi pomoc de minimis, której udzielenie, z uwagi na jej znikomą wartość nie skutkuje zakłóceniem konkurencji w wymiarze unijnym. Pomoc de minimis nie spełnia wszystkich kryteriów określonych w art. 107 ust. 1 TFUE i może być stosowana pod warunkiem zapewnienia właściwych warunków jej udzielania i monitorowania.

 

Od 1 stycznia 2014 r. zasady udzielania pomocy de minimis reguluje Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis  (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013 r., str. 1).Miernikiem wartości de minimis jest limit uzyskanej pomocy - 200 tys. euro brutto dla jednego przedsiębiorstwa w okresie trzech kolejnych lat podatkowych,  a 100 tys. euro brutto dla jednego przedsiębiorstwa  prowadzącego działalność w sektorze transportu drogowego towarów.