Uzasadnienie do uchwały Rady Miasta Krakowa w sprawie nadania tytułu Honorowego Obywatela Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa Generałowi Bolesławowi Michałowi Nieczui-Ostrowskiemu (2008):


Z prośbą o nadanie Panu Generałowi Bolesławowi Michałowi Nieczui-Ostrowskiemu Honorowego Obywatelstwa Miasta Krakowa zwrócił się do Rady Miasta Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Janusz Kurtyka.

Przewodnicząca RMK Małgorzata Radwan-Ballada - zgodnie z § 2. ust. 1 uchwały Nr XX/172/03 Rady Miasta Krakowa z dnia 2 lipca 2003 r. w sprawie zasad i trybu nadawania Honorowego Obywatelstwa Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa - przedstawiła Komisji Głównej RMK wniosek o nadanie Panu Generałowi Honorowego Obywatelstwa Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa.

Generał Nieczuja-Ostrowski urodził się 29 września 1907 r. Działał w przedwojennym harcerstwie, a od 1931 r. był oficerem Wojska Polskiego. We wrześniu 1939 r. walczył jako dowódca kompanii 115 pułku piechoty, a następnie 114 pułku piechoty 41 Dywizji Piechoty Rezerwowej Grupy Operacyjnej Wyszków, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po ucieczce z niewoli niemieckiej już od października 1939 r. działał w konspiracji: najpierw we Lwowie, następnie - po ucieczce przed NKWD - w Krakowie. W kwietniu 1940 r. został szefem uzbrojenia i organizatorem produkcji konspiracyjnej broni Okręgu ZWZ-AK Kraków. Od sierpnia 1943 r. w randze majora pełnił obowiązki inspektora Inspektoratu Rejonowego AK kryptonim Maria (obwody: Miechów, Olkusz. Pińczów). W lipcu 1944 r. został mianowany dowódcą 106 Dywizji Piechoty AK Dom, utworzonej w ramach Inspektoratu Maria. Działania wojenne zakończył w stopniu podpułkownika.

Po wojnie był trzykrotnie aresztowany za swą konspiracyjną przeszłość. Za trzecim razem w 1949 r., po uciążliwym śledztwie w Krakowie skazano go dwukrotnie na śmierć. W wyniku apelacji zmieniono wyrok na dożywocie. Siedział 7 lat w więzieniach: w Krakowi, Sztumie i Wronkach. Po wyjściu na wolność w 1957 roku był szykanowany i represjonowany przez reżim komunistyczny, co przejawiało się między innymi w problemach ze znalezieniem stałego zatrudnia. Po upadku komunizmu został awansowany do stopnia pułkownika z wsteczną datą od 1945 roku. W 1991 r. w pierwszych nominacjach generalskich Prezydent RP awansował go do stopnia generała brygady.

Najważniejsze lata działalności konspiracyjnej generała przypadają na czas jego pobytu w Krakowie. Jego zaangażowanie w walce o niepodległą Polskę było wzorem patriotycznym dla wielu mieszkańców Krakowa, a sława jego dokonań do dziś pozostaje żywa - zwłaszcza w krakowskim środowisku kombatanckim.

Generał Nieczuja-Ostrowski posiada następujące odznaczenia: Krzyż Virtuti Mlitari V klasy; Krzyż Walecznych; Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami; Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski; Krzyż Armii Krajowej; Krzyż Drugiej Obrony Lwowa; Papieski Medal Pro Ecclesia et Pontifice; odznaki honorowe: ZHP, Polskiej Organizacji Wojskowej we Lwowie, Stowarzyszenia Żołnierzy AK w Krakowie. Generał posiada honorowe obywatelstwo Elbląga, Miechowa i Wolbromia.

Komisja Główna zwraca się do Rady Miasta Krakowa - zgodnie z § 4. ust. 4 Statutu Miasta Krakowa - o nadanie tego najwyższego wyróżnienia Miasta Krakowa Panu Generałowi Nieczui-Ostrowskiemu".


Tytuł Honorowego Obywatela Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa został wręczony Panu Generałowi Bolesławowi Nieczui-Ostrowskiemu 5 lipca 2008 roku w Elblągu, w rodzinnym domu, przez delegację władz Krakowa - Zastępcę Prezydenta Miasta Krakowa Elżbietę Lęcznarowicz oraz Wiceprzewodniczącego Rady Miasta Krakowa Stanisława Rachwała.