czcionka:
kontrast:
Rodzaj dokumentu interpretacja indywidualna
Sygnatura PD-03-1.3120.8.1.2026.MM
Data 2026.04.01
Autor Prezydent Miasta Krakowa
Istota interpretacji Podatek od nieruchomości – przebudowa, rozbudowa budynku a stawka podatkowa
Z interpretacji indywidualnej usunięto dane identyfikujące wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji zgodnie z art. 14i § 3 w związku z art. 14j § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm.).
Osoba odpowiedzialna za wyłączenie powyższych danych: Małgorzata Matłok
Indywidualna Interpretacja Podatkowa
Działając na podstawie art. art. 14b § 1 w zw. z art. 14j § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 16 lutego 2026 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku od nieruchomości
uznaję, że stanowisko Wnioskodawcy w świetle przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie
I
W dniu 16 lutego 2026 r. do Prezydenta Miasta Krakowa wpłynął wniosek spółki (…) Sp. z o. o. o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości.
Wnioskująca spółka, opisując zaistniały stan faktyczny wskazała, iż jest właścicielem budynku zlokalizowanego na działce nr (…) obręb (…) jednostka ewidencyjna Podgórze, przy ulicy (…) 4 w Krakowie (róg ulic (…)). Jest to budynek „historyczny”, powstały w 1930 r., do niedawna służący jako pawilon handlowy. Z końcem listopada 2022 r. z jednego z lokali wyprowadzili się ostatni najemcy, co obecnie czyni budynek pustostanem. Dnia 26 maja 2021 r., została wydana decyzja nr (…) udzielająca pozwolenia na budowę pn. „Przebudowa budynku usługowego przy ul. (…) 4/ul. (…) 7 wraz z nadbudową o część mieszkalną wielorodzinną oraz budowa garażu podziemnego wraz z instalacjami wewnętrznymi: wodociągową, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, gazową z kotłownią, centralnego ogrzewania, elektryczną i teletechniczną, dz. Nr (…), obr. (…) Podgórze, przy ulicy (…) 4 i ul. (…) 7 w Krakowie”. W wyniku prowadzonych robót budowlanych, na dzień sporządzenia niniejszego opisu budynek nie posiada dachu ani kompletnych ścian wewnętrznych, nie jest użytkowany ani zamieszkały oraz nie spełnia funkcji użytkowych. Obiekt w obecnym stanie nie spełnia definicji budynku kompletnego, w szczególności z uwagi na brak dachu oraz brak możliwości faktycznego wykorzystania zgodnie z przeznaczeniem.
II
W związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się o wykładnię przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku od nieruchomości, poprzez udzielenie odpowiedzi, czy zachodzi konieczność płatności podatku od nieruchomości od wyżej opisanego budynku.
III
Uzasadniając stanowisko Wnioskodawca wskazał, że z uwagi na obecny stan obiektu przy ulicy (…) 4, w opinii spółki powinna ona dokonywać opłaty podatku od nieruchomości wyłącznie za grunt. Innymi słowy, budynek nie powinien podlegać opłatom podatku od nieruchomości z uwagi na opisany w pkt. I stan budynku.
IV
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 707 z późn. zm.; zwana dalej ustawą o podatkach i opłatach lokalnych) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:
Stosownie do treści art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych budynek to obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność.
W art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych ustawodawca wskazał, iż obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości od budynków nowo wybudowanych powstaje od 1 stycznia roku następnego po zakończeniu budowy. Tym samym uznał, iż tylko w przypadku budynków, których proces budowy rozpoczyna się „od zera” możliwe jest czasowe pominięcie ich jako przedmiotów opodatkowania. Proces budowalny w takich przypadkach dopiero wytwarza kolejne elementy, o których mowa w art. 1a ust.1 pkt. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Tym samym zrozumiałe jest, że dopiero po powstaniu takiego obiektu możliwe jest uznanie go za przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości.
Odmiennie sytuacja kreuje się w przypadku obiektów już istniejących. W ich obrębie możliwe jest wykonanie robót budowalnych takich jak np. przebudowa czy też wykonanie budowy dodatkowej kondygnacji (nadbudowa). Wszystkie te działania jednak wykonywane są na istniejącej lub w oparciu o istniejącą substancję budynkową. Procesy te nie powodują całkowitej rozbiórki budynku, ale mają miejsce na już istniejącym budynku czy jego elementach. Zatem budynek, na którym dokonywana jest przebudowa lub nadbudowa nie staje się nowo wybudowanym obiektem, a cały czas istnieje w otoczeniu.
Zgodnie z przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji stanem faktycznym Spółka realizując roboty budowlane objęte pozwoleniem na budowę (polegające na przebudowie i nadbudowie budynku) musiała ściągnąć tymczasowo dach budynku przy ul. (…) 4. Po zakończeniu robót budowlanych budynek powinien zostać pokryty dachem. Pokazuje to tymczasowość rozwiązania wynikającego ze sztuki budowlanej, a polegającego na przejściowym pozbawieniu budynku dachu. Tymczasowość jednak, wyklucza w tym przypadku, trwałe pozbawienie budynku dachu. W świetle utrwalonej już linii orzeczniczej (np., II FSK 812/12; z 6 października 2015 r., II FSK 321/14; z 27 sierpnia 2017 r., II FSK 2933/17, z 16 października 2020 r., II FSK 1728/18) dopiero obiekt całkowicie i trwale pozbawiony dachu, nieosłonięty, nieograniczony od góry, przestaje być budynkiem, a nawet obiektem budowlanym w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Jednocześnie jak podkreślił NSA w wyroku z dnia 12 stycznia 2023 r. sygn. akt III FSK 1775/21 „Przejściowe, krótkotrwałe, wynikające z prowadzonych prac remontowych (przebudowy, rozbudowy, nadbudowy) pozbawienie budynku przegród budowlanych czy też dachu nie może być utożsamianie z nieistnieniem budynku.”
Jak wynika z powyższego brak trwałego pozbawienia dachu nie wyklucza możliwości nadaniu obiektowi budowlanemu przy ul. (…) 4 statusu budynku.
Sytuacja taka owszem mogłaby mieć miejsce jedynie w przypadku rozbiórki budynku. Pozbawienie budynku dachu w procesie rozbiórki świadczy o trwałości procesu prowadzącego do jego całkowitego unicestwienia. I tylko w takim przypadku można mówić o pozbawieniu go przedmiotowości podatkowej. W niniejszej sprawie jak wynika z wniosku o wydanie interpretacji takie okoliczności jednak nie zaszły.
Należy dodatkowo zauważyć, że w przepisach ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie istnieje pojęcie czasowego zawieszenia obowiązku podatkowego od istniejących przedmiotów opodatkowania ze względu na toczące się roboty budowlane. W jednolitej linii orzeczniczej sądy administracyjne wskazują, że tymczasowe usunięcie niektórych elementów konstrukcyjnych jak dach czy przegrody zewnętrzne nie uprawnia do wysnuwania wniosków, iż dany budynek nie istnieje. Jak bowiem wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku II FSK 2190/17 z dnia 6 czerwca 2019 r. ”wbrew jednak twierdzeniom zaprezentowanym w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, adaptacja lub remont już istniejącego budynku, nie jest tym samym co jego budowa. Przyjęcie za prawidłową argumentacji Spółki, prowadziłoby do sytuacji, w której budynek istniejący przed dokonaniem prac remontowych, uznać należałoby za nieistniejący i dopiero po zakończeniu tych prac, powinien zostać objęty obowiązkiem podatkowym w myśl art. 6 ust. 2 u.p.o.l. Przepis ten nie obejmuje jednak swoim zakresem istniejących budynków, które zostały poddane kapitalnemu remontowi, bądź przebudowie. Ustawodawca wyraźnie wskazał w powyższym przepisie, że obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. Przesłanką powstania obowiązku podatkowego jest wobec powyższego budowa budynku, nie zaś jego przebudowa, modernizacja, bądź remont kapitalny. W ustawie podatkowej nie zostało bowiem przewidziane "zawieszenie" obowiązku podatkowego na czas wykonywania nawet najdalej idących prac remontowych, podczas których dochodzi do czasowego usunięcia elementów konstrukcyjnych budynku, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Można wówczas ewentualnie rozważać istnienie tzw. "względów technicznych", co jednak pozostaje poza zakresem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z powyższym, tak długo, jak istnieje budynek w sensie fizycznym np. nie uzyskano pozwolenia na rozbiórkę i nie zrealizowano tego pozwolenia, istnieje obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości. W rozpatrywanej sprawie decyzja o rozbiórce budynku nie została wydana.”.
Na końcu należy wskazać, iż pozbawienie budynku części ścian wewnętrznych nie wpływa w żadnym stopniu na istnienie obowiązku podatkowego od rzeczonego przedmiotu opodatkowania. Wewnętrzne przegrody budowlane nie wydzielają bowiem budynku z przestrzeni zewnętrznej, a więc nie wpływają na klasyfikacje prawno-podatkową obiektu.
Mając na uwadze powyższe organ podatkowy uznaje, że pozbawienie budynku dachu oraz ścian wewnętrznych w związku z prowadzonymi robotami budowlanymi polegającymi na przebudowie i rozbudowie istniejącego budynku nie pozbawia go przymiotu przedmiotu opodatkowania.
W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.
V
Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia
11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).
Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Prezydent Miasta Krakowa, Wydział Podatków i Opłat Urzędu Miasta Krakowa, al. Powstania Warszawskiego 10, 31-541 Kraków; adres do doręczeń elektronicznych: AE:PL-44247-71066-ISSHB-24.