czcionka:
kontrast:
Rodzaj dokumentu interpretacja indywidualna
Sygnatura PD-03-1.3120.8.10.2025.MM
Data 2026.01.21
Autor Prezydent Miasta Krakowa
Istota interpretacji Podatek od nieruchomości - zwolnienie infrastruktury kolejowej
Z interpretacji indywidualnej usunięto dane identyfikujące wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji zgodnie z art. 14i § 3 w związku z art. 14j § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm.).
Osoba odpowiedzialna za wyłączenie powyższych danych: Małgorzata Matłok
Indywidualna Interpretacja Podatkowa
Działając na podstawie art. art. 14b § 1 w zw. z art. 14j § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 27 sierpnia 2020 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku od nieruchomości
uznaję, że stanowisko Wnioskodawcy w świetle przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego
Uzasadnienie
I
W dniu 27 sierpnia 2020 r. do Prezydenta Miasta Krakowa wpłynął wniosek (…) S.A. w Warszawie o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości.
Interpretacja z dnia 3 lutego 2021 r. nr PD-03-4.3120.8.3.2020.GK została zaskarżona do sądu administracyjnego. Wyrokiem z dnia 6 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 305/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że stanowisko organu podatkowego jest nieprawidłowe i uchylił w całości zaskarżoną interpretację indywidualną, a ocenę tą podtrzymał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 grudnia 2021 r. III FSK 4477/21. Odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął do Prezydenta Miasta Krakowa w dniu 18 marca 2022r. W związku z powyższym w dniu 18 maja 2022 r. Prezydent Miasta Krakowa wydał interpretację nr PD-03-4.3120.8.3.2022.GK, która została zaskarżona do sądu administracyjnego. Wyrokiem z dnia 11 października 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem sygn. akt I SA/Kr 811/22 oddalił skargę. Spółka złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2025 r. o sygn. akt III FSK 831/23 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 października 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 811/22 i interpretację indywidualną Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 18 maja 2022 r. o znaku PD-03-4.3120.8.3.2022.GK.
Wnioskodawca przedstawił opis zaistniałego stanu faktycznego, zgodnie z którym Jego podstawowym przedmiotem działalności jest produkcja ciepła sieciowego i energii elektrycznej. W celu zapewnienia transportu odpowiednich materiałów, urządzeń oraz innych elementów potrzebnych dla funkcjonowania oddziału, posiada on bocznicę kolejową o nazwie Bocznica (…) w Krakowie (dalej: (…) w Krakowie). Bocznica ta jest bocznicą szlakową, odgałęziającą się od linii kolejowej 947 Kraków (…) - Kraków Łęg w km 3,325, rozjazdem zwyczajnym nr 100, jest początkiem toru bocznicowego nr 101.
Bocznicę tworzą linie kolejowe normalnotorowe, tj. o szerokości torów 1435 mm i nie są wykorzystywane do przewozu osób.
Spółka zawarła z licencjonowanym przewoźnikiem kolejowym umowę bocznicową określającą warunki eksploatacji bocznicy kolejowej (…) w Krakowie, tym samym ruch pociągów po bocznicy kolejowej jest dokonywany przez licencjonowanego przewoźnika kolejowego. Zgodnie z zapisami umowy ruch pociągów do punktu zdawczo-odbiorczego położonego na bocznicy kolejowej Spółki jest dokonywany wyłącznie przez licencjonowanego przewoźnika kolejowego, natomiast dalsze czynności manewrowe są wykonywane przez Konsorcjum, w skład którego wchodzą licencjonowani przewoźnicy kolejowi.
Dodatkowo licencjonowani przewoźnicy kolejowi w sposób kompleksowy obsługują pracę bocznicy kolejowej Spółki, aktywnie współpracując z delegowanymi pracownikami Wnioskodawcy. Licencjonowany przewoźnik kolejowy obsługuje bocznicę kolejową (…) w Krakowie, poprzez obsługę torów zdawczo - odbiorczych i punktów ładunkowych. W konsekwencji wszelkie ruchy pociągów do punktów zdawczo-odbiorczych oraz manewry na bocznicy kolejowej Spółki wykonują licencjonowani przewoźnicy kolejowi.
Ponadto w celu ustalenia zasad i organizacji bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego na bocznicy opracowano Regulamin pracy bocznicy kolejowej (…) Wskazany regulamin został uzgodniony z zarządcą infrastruktury kolejowej (, za pośrednictwem którego bocznica kolejowa Spółki została połączona z siecią kolejową (…) Spółka posiada również świadectwo bezpieczeństwa wydane przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, potwierdzające zdolność bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego i bezpiecznej eksploatacji pojazdów kolejowych w obrębie bocznicy kolejowej.
Bocznica kolejowa położona jest na kilku działkach ewidencyjnych, w różny sposób oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków głównie jako Ba - tereny przemysłowe oraz Tk - tereny kolejowe. Grunty zajęte bezpośrednio przez elementy infrastruktury kolejowej zajmują od kilku do kilkunastu procent całej powierzchni działki ewidencyjnej, bądź powierzchnia działki ewidencyjnej w przeważającej części zajęta jest przez elementy infrastruktury kolejowej. Działki niezajęte w całości przez elementy infrastruktury kolejowej mogą być również zajęte przez inne budynki lub budowle niezwiązane z infrastrukturą kolejową.
Spółka zamierza wykorzystywać bocznice kolejową w opisany powyżej sposób także w przyszłości.
II
W związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się o wykładnię przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych, poprzez odpowiedzi na pytania:
III
Spółka stoi na stanowisku, iż:
IV
Uzasadniając stanowisko w zakresie pytania pierwszego, Wnioskodawca podał, że zgodnie z nowym brzmieniem przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 roku, zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która:
• jest udostępniana przewoźnikom kolejowym lub
• jest wykorzystywana do przewozu osób, lub
• tworzy linie kolejowe o szerokości torów większej niż 1435 mm.
Jak wskazuje Wnioskodawca, zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od zasady równości i powszechności obowiązku podatkowego, a co za tym idzie powinny być interpretowane ściśle. Z uwagi na fakt, iż bocznice kolejowe tworzą linie kolejowe o standardowej szerokości torów 1435 mm, zwolnienie przedmiotowych obiektów z podatku od nieruchomości na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL będzie możliwe po łącznym spełnieniu następujących przesłanek:
W celu ustalenia zakresu przedmiotowego zwolnienia, w opinii Wnioskodawcy należy w pierwszej kolejności określić elementy wchodzące w skład infrastruktury kolejowej na podstawie UTK. Zgodnie z przepisem art. 4 pkt 1 UTK przez infrastrukturę kolejową należy rozumieć elementy określone w załączniku nr 1 do ustawy.
Natomiast zgodnie z załącznikiem nr 1 do UTK w skład infrastruktury kolejowej wchodzą następujące elementy, pod warunkiem że tworzą część linii kolejowej, bocznicy kolejowej lub innej drogi kolejowej, lub są przeznaczone do zarządzania nimi, obsługi przewozu osób lub rzeczy, lub ich utrzymania:
Wnioskodawca podkreśla, iż nowy zakres zwolnienia z podatku od nieruchomości infrastruktury kolejowej oraz nowe brzmienie definicji ustawowej infrastruktury kolejowej zostały wprowadzone ustawą z dnia 16 listopada 2016 roku o zmianie ustawy o transporcie kolejowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r. poz. 1923; dalej: Ustawa zmieniająca UTK). Zgodnie z uzasadnieniem do Ustawy zmieniającej UTK w wyniku przedmiotowej zmiany dostosowano brzmienie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL do zmiany pojęć stanowiących w UTK. Ponadto zaproponowana zmiana miała na celu dostosowanie przedmiotowego zwolnienia do zwolnienia dotyczącego transportu kolejowego, poprzez objęcie zwolnieniem również budynków, np. nastawni kolejowych. Dodatkowo należy również wskazać, że celem regulacji wprowadzonych za pomocą Ustawy zmieniającej UTK było dostosowanie krajowych norm prawnych w zakresie transportu kolejowego do zmiany prawa Unii Europejskiej wprowadzonej postanowieniami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 roku w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (Dz. Urz. UE L 343 z 14.12.2012, str. 32).
Natomiast bocznica kolejowa definiowana jest w przepisie art. 4 pkt 10 UTK, zgodnie z którym przez bocznicę kolejową należy rozumieć wyznaczoną przez zarządcę infrastruktury drogę kolejową, połączoną bezpośrednio lub pośrednio z linią kolejową, służącą do wykonywania czynności ładunkowych, utrzymaniowych lub postoju pojazdów kolejowych albo przemieszczania i włączania pojazdów kolejowych do ruchu po sieci kolejowej.
Na podstawie powyższego należy stwierdzić, iż bocznica kolejowa (…) w Krakowie, z uwagi na połączenie z linią kolejową oraz sposób wykorzystywania stanowi bocznicę kolejową na gruncie UTK, a w konsekwencji, z uwagi na regulacje wprowadzone Ustawą zmieniającą UTK, stanowi obecnie również infrastrukturę kolejową (w stanie prawnym do dnia 31 grudnia 2016 roku bocznice kolejowe nie stanowiły infrastruktury kolejowej). Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, została spełniona pierwsza przesłanka dla objęcia bocznicy kolejowej zwolnieniem, o którym mowa w przepisie art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL.
W ramach kolejnej przesłanki „udostępniana przewoźnikom kolejowym, w opinii Wnioskodawcy, nowe brzmienie zwolnienia w zakresie pojęcia „udostępniania” powinno być interpretowane jako odnoszące się do czynności faktycznej. Należy bowiem zderzyć ze sobą obecnie i poprzednio obowiązującą regulację w tym zakresie, mianowicie:
• jest obowiązany do jej udostępniania (poprzedni stan prawny),
• jest udostępniana (aktualny stan prawny).
W konsekwencji należy stwierdzić, iż zamiarem ustawodawcy była zmiana zakresu tegoż warunku zwolnienia dla infrastruktury kolejowej. Biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób wykładni zakresu zwolnienia należy dojść do konkluzji, iż obecnie faktyczne udostępnianie infrastruktury poprzez umożliwienie innemu podmiotowi wjazdu/przejazdu przez bocznicę kolejową wypełnia warunki zwolnienia. W przypadku bocznicy kolejowej (…) w Krakowie, wszelkie ruchy pociągów oraz manewry dokonywane są przez licencjonowanego przewoźnika kolejowego. W konsekwencji wszelkie czynności związanie z transportem kolejowym realizowane z wykorzystaniem infrastruktury bocznicowej Spółki są wykonywane przez licencjonowanego przewoźnika kolejowego.
Jednocześnie, udostępnianie musi nastąpić na rzecz przewoźników kolejowych, czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 9 UTK, na rzecz przedsiębiorców uprawnionych na podstawie licencji do wykonywania przewozów kolejowych lub świadczenia usługi trakcyjnej.
Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w bogatej linii orzeczniczej:
• w wyroku NSA z dnia 31 stycznia 2019 roku, sygn. II FSK 3032/18;
• w wyroku WSA w Kielcach z dnia 16 listopada 2017 roku, sygn. I SA/Ke 531/17;
• w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 1 grudnia 2017 roku, sygn. I SA/GI 970/17;
• w wyroku WSA w Opolu z dnia 8 lutego 2018 roku, sygn. I SA/Op 2/18;
• w wyroku WSA w Szczecinie z dnia 15 lutego 2018 roku, sygn. I Sa/Sz 1035/17;
• w wyroku WSA w Szczecinie z dnia 22 lutego 2018 roku, sygn. I SA/Sz 1058/17;
• w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 13 marca 2018 roku, sygn. I SA/GI 1267/17;
• w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 28 marca 2018 roku, sygn. I SA/GI 1294/17;
• w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2018 roku, sygn. I SA/Wr 124/18;
• w wyroku WSA w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2018 roku, sygn. I SA/Bk 222/18;
• w wyroku WSA w Białymstoku z dnia 19 czerwca 2018 roku, sygn. I SA/Bk 245/18;
• w wyroku WSA w Białymstoku z dnia 12 września 2018 roku, sygn. I SA/Bk 402/18;
• w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 26 września 2018 roku, sygn. I SA/Wr 681/18;
• w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 4 października 2018 roku, sygn. I SA/Po 490/18;
• w wyroku WSA w Opolu z dnia 10 października 2018 roku, sygn. I SA/Op 243/18;
• w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 24 października 2018 roku, sygn. I SA/GI 607/18;
• w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 21 listopada 2018 roku, sygn. I SA/GI 971/18;
• w wyroku WSA w Kielcach z dnia 20 grudnia 2018 roku, sygn. I SA/Ke 425/18;
• w wyroku WSA w Kielcach z dnia 20 grudnia 2018 roku, sygn. I SA/Ke 429/18;
• w wyroku WSA w Łodzi z dnia 22 maja 2019 roku, sygn. I SA/Łd 36/19;
• w wyroku WSA w Lublinie z dnia 8 października 2019 r., sygn. I SA/Lu 220/19;
• w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. I SA/Wr 714/19;
• w wyroku WSA w Opolu z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. I SA/Op 533/19.
Biorąc pod uwagę powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż bocznica kolejowa (…)w Krakowie jest udostępniana podmiotowi zewnętrznemu - licencjonowanemu przewoźnikowi kolejowemu, wykonującemu przejazdy po infrastrukturze bocznicowej Spółki w ramach umowy bocznicowej. Tym samym należy stwierdzić, iż bocznica kolejowa wypełnia również drugą przesłankę dla objęcia zwolnieniem z podatku od nieruchomości z przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL- jest udostępniana przewoźnikom kolejowym.
Uzasadniając przedstawione stanowisko w zakresie pytania drugiego, Wnioskodawca wskazuje, że w obecnym stanie prawnym oprócz budowli objęte zwolnieniem z przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL mogą zostać również budynki i grunty wchodzące w skład infrastruktury kolejowej. Przy czym w zakresie gruntów, które miały podlegać przedmiotowemu zwolnieniu ustawodawca nie odniósł się do sposobu kwalifikacji gruntów i budynków. Z tego względu, w ocenie Spółki, w zakresie gruntów, wchodzących w skład infrastruktury kolejowej, należy odnieść się do definicji infrastruktury kolejowej z UTK. Zgodnie z pkt 12 załącznika nr 1 do UTK w skład infrastruktury kolejowej wchodzą grunty, oznaczone jako działki ewidencyjne, na których znajdują się elementy wymienione w pkt. 1-11. Wnioskodawca wskazuje, iż z przepisu art. 7 ust. 1 UPiOL wykreślono zapis, iż zwolniona jest tylko ta część gruntów, która jest faktycznie zajęta przez elementy infrastruktury kolejowej.
Na podstawie powyższego należy stwierdzić, iż gruntami wchodzącymi w skład infrastruktury kolejowej są grunty, określone jako działki ewidencyjne, na których znajdują się elementy wskazane w pkt 1-11 załącznika nr 1. W konsekwencji przez infrastrukturę kolejową należy rozumieć całą działkę ewidencyjną, na której znajdują się elementy infrastruktury kolejowej, bez względu na sposób jej zaklasyfikowania w ewidencji.
W opinii Spółki przy wykładni gruntów wchodzących w skład infrastruktury kolejowej należy zastosować językową wykładnię pkt 12 załącznika nr 1 do UTK, a zwolnieniu na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL będzie podlegać cała działka ewidencyjna, na której znajdują się budowle i budynki infrastruktury kolejowej, a nie tylko część gruntu faktycznie zajęta pod infrastrukturę kolejową. Przy czym działkę ewidencyjną należy rozumieć zgodnie z definicją zawartą w § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2016 r. poz. 1034), zgodnie z którą działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.
Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, zasadne jest stanowisko, iż całe działki ewidencyjne, na których znajdują się budowle i budynki infrastruktury kolejowej podlegają zwolnieniu z podatku od nieruchomości w przedstawionym stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego.
Jednocześnie, zgodnie z załącznikiem nr 6 do wskazanego powyżej rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków do terenów kolejowych zalicza się grunty zajęte pod budowle i inne urządzenia przeznaczone do wykonywania i obsługi ruchu kolejowego: torowiska kolejowe, stacje, rampy, magazyny, bocznice kolejowe itp. Tym samym, zasadne jest stanowisko, iż całe działki ewidencyjne, na których znajdują się budowle i budynki infrastruktury kolejowej podlegające zwolnieniu z podatku od nieruchomości w przedstawionym stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego.
Stanowisko Wnioskodawcy, odnośnie do zwolnienia całej działki ewidencyjnej, znajduje potwierdzenie w licznych wyrokach sądów administracyjnych:
• w wyroku NSA z dnia 31 stycznia 2019 roku, sygn. II FSK 3032/18;
• w wyroku WSA w Kielcach z dnia 16 listopada 2017 roku, sygn. I SA/Ke 531/17;
• w wyroku WSA w Opolu z dnia 8 lutego 2018 roku, sygn. I SA/Op 2/18;
• w wyroku WSA w Szczecinie z dnia 15 lutego 2018 roku, sygn. I Sa/Sz 1035/17;
• w wyroku WSA w Opolu z dnia 21 lutego 2018 roku, sygn. I SA/Op 497/17;
• w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 28 marca 2018 roku, sygn. I SA/GI 1294/17;
• w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2018 roku, sygn. I SA/Wr 124/18;
• w wyroku WSA w Kielcach z dnia 2 sierpnia 2018 roku, sygn. I SA/Ke 199/18;
• w wyroku WSA w Białymstoku z dnia 12 września 2018 roku, sygn. I SA/Bk 402/18;
• w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 7 listopada 2018 roku, sygn. I SA/GI 469/18;
• w wyroku WSA w Kielcach z dnia 20 grudnia 2018 roku, sygn. I SA/Ke 429/18;
• w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 28 lutego 2019 roku, sygn. I SA/GI 1262/18;
• w wyroku WSA w Łodzi z dnia 22 maja 2019 roku, sygn. I SA/Łd 36/19;
• w wyroku WSA w Lublinie z dnia 8 października 2019 r., sygn. I SA/Lu 220/19
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, zasadność objęcia przedmiotowym zwolnieniem z podatku od nieruchomości bocznicy kolejowej (…) w Krakowie nie powinna budzić jakichkolwiek wątpliwości.
V
W wydanej 18 maja 2022 r. indywidualnej interpretacji przepisów, Prezydent Miasta Krakowa nie zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego, wskazując, że co do zasady spełnione są przesłanki do uzyskania zwolnienia, ale z uwagi na brak procedury notyfikacji zmienionego art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL, grunty, budynki i budowle opisane we wniosku nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie. Natomiast w kwestii problemu, do którego odnosiło się drugie z zadanych pytań, Prezydent Miasta Krakowa uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.
Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2025 r. o sygn. akt III FSK 831/23 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 października 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 811/22 i interpretację indywidualną Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 18 maja 2022 r. o znaku PD-03-4.3120.8.3.2022.GK. NSA stwierdził, że WSA w Krakowie oraz Prezydent Miasta Krakowa w sposób nieuprawniony przyjęli, iż zwolnienie z podatku od nieruchomości wynikające z przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL w brzmieniu obowiązującym w latach 2017-2021 nie może znaleźć zastosowania w przypadku (…). z siedzibą w Warszawie, bowiem stanowi niedozwoloną pomoc publiczną, o której mowa w art. 107 ust. 1 TFUE, w szczególności
z uwagi na jej selektywny charakter.
Wydana przez organ podatkowy interpretacja została uchylona w całości (w zakresie odpowiedzi na oba pytania zadane przez (…) S.A. z siedzibą w Warszawie). Przepis art. 146 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) nie przewiduje bowiem możliwości uchylenia interpretacji w części.
Mając powyższe na uwadze, Prezydent Miasta Krakowa ponownie zajął stanowisko odnośnie do obu kwestii (pytań) poruszonych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Organ podatkowy wskazuje, że stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL w brzmieniu obowiązującym w latach 2017-2021 zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która:
Prezydent Miasta Krakowa uznaje, że na gruncie zaistniałego stanu faktycznego prawidłowe jest stwierdzenie, że grunty i budowle wchodzące w skład bocznicy kolejowej (…) w Krakowie podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości na mocy przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL w brzmieniu obowiązującym w latach 2017-2021, gdyż stanowią infrastrukturę kolejową i są udostępniane licencjonowanym przewoźnikom kolejowym.
Odnośnie do stanowiska (…) siedzibą w Warszawie dotyczącego pierwszego pytania Prezydent Miasta Krakowa na podstawie art. 14c § 1 zd. 2 Ordynacji podatkowej odstąpił od sporządzania uzasadnienia prawnego, uznając, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.
Z kolei ustosunkowując się do drugiej kwestii (pytania), Prezydent Miasta Krakowa zwraca uwagę, że w dniu 8 grudnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę, zgodnie z którą sformułowanie zawarte w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a UPiOL, według którego „zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która: jest udostępniana przewoźnikom kolejowym”, stanowi w stanie prawnym obowiązującym w latach 2017-2021 podstawę do objęcia zakresem tego zwolnienia jedynie tych części gruntu, które zostały zajęte pod budynki i budowle tworzące infrastrukturę kolejową (usytuowane na obszarze kolejowym).
W uzasadnieniu powyższej uchwały NSA skonstatował, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 UPiOL przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowią grunty, a nie działki ewidencyjne.
W konsekwencji za wątpliwe uznać należy przełamywanie tego imperatywu przepisem zawartym w ustawie niepodatkowej, a zwłaszcza w załączniku do takiej ustawy (przeciwny pogląd prowadzić może do wniosku, że dla celów stosowania ulgi – zwolnienia podatkowego przedmiot opodatkowania stanowi działka ewidencyjna gruntu, a nie grunt, mimo że nie wynika to ani z art. 2 ust. 1 pkt 1 UPiOL, ani z art. 7 ust. 1 pkt 1 tej ustawy). Zgodzić się wypada z poglądem prezentowanym w literaturze, eksponującym znaczenie użytego w art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL, w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie, określenia „jest udostępniana”. W konsekwencji w okresie 2017-2021 przewidziana w art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL ulga podatkowa obejmowała tylko takie grunty, budynki i budowle, które były faktycznie udostępniane przewoźnikom kolejowym lub faktycznie wykorzystywane do przewozu osób lub stanowiła linie kolejowe ponadnormatywne (por. L. Etel, R. Dowgier, Podatek od nieruchomości. Komentarz, Warszawa 2025, s. 488-489).
Skoro przedmiotem opodatkowania w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 UPiOL jest grunt, z tej perspektywy jego powierzchnia winna wyznaczać zarówno podstawę opodatkowania od nieruchomości, jak też wyłączenie i zwolnienie z tej daniny, w takim zakresie, w jakim ten grunt jest faktycznie związany (zajęty, udostępniany, wykorzystywany) na prowadzenie preferowanej przez ustawodawcę działalności gospodarczej.
Do podobnych wniosków prowadzi również analiza art. 107 ust. 1 TFUE, zgodnie z którym „Z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w traktatach wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym
w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”.
Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 29 kwietnia 2025 r. (C-453/23) przesądził wprawdzie zgodność – co do zasady – przewidzianej w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a UPiOL ulgi podatkowej z art. 107 ust. 1 TFUE, to jednak zdaniem NSA posłużenie się w tym orzeczeniu zwrotem „nie wydaje się, by przepisy państwa członkowskiego, które zwalniają z podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle [...], stanowiły środek, który przysparza beneficjentom tego zwolnienia selektywnej korzyści”, naprowadza na wniosek, że Trybunał uwzględnia możliwość zaistnienia sytuacji, w których taka selektywna korzyść, zakłócająca lub mogąca zakłócać konkurencję wystąpi.
W ocenie NSA potwierdzeniem tego toku rozumowania jest chociażby akapit 61 ww. wyroku TSUE, w którym wskazano, że do sądu odsyłającego należy zbadanie, czy art. 7
ust. 1 pkt 1 lit. a UPiOL, który zwalnia z podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej, gdy jest ona udostępniana przewoźnikom kolejowym, może przyznawać selektywną korzyść przedsiębiorstwom korzystającym z tego zwolnienia w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Gdyby sąd odsyłający doszedł do wniosku, że zwolnienie będące przedmiotem postępowania głównego przysparza selektywnej korzyści, nasunie się wówczas pytanie, czy zwolnienie to spełnia przesłankę wspomnianą w pkt 36 ww. wyroku Trybunału Sprawiedliwości, zgodnie z którą rozpatrywany środek musi zakłócać konkurencję lub grozić jej zakłóceniem.
Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 9 października 2014 r. (C-522/13) Ministerio de Defensa i N. S.A. v. Concello de Ferro (ECLI:EU:C:2014:2262), zauważył, że nieograniczona ulga podatkowa ma charakter selektywny, zwalnia bowiem z podatku również tę część majątku podatnika, która nie pozostaje w związku z celem zwolnienia. Zdaniem składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego podobna sytuacja może dotyczyć zwolnienia z podatku od nieruchomości od całej działki ewidencyjnej części przedsiębiorców tylko dlatego, że na jej części znajdują się elementy infrastruktury kolejowej. Dzięki temu zyskują oni przewagę na rynku, nie płacąc podatku od nieruchomości od tej części gruntu, na której prowadzą inną działalność niezwiązaną z ustanowioną preferencją (lub która pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 UPiOL), względem takich przedsiębiorców, na działkach których infrastruktura kolejowa nie występuje.
W efekcie w ocenie NSA za usprawiedliwiony należy uznać pogląd, że objęcie całej działki ewidencyjnej gruntu zwolnieniem podatkowym, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a UPiOL, oznacza przyznanie beneficjentom zwolnienia od podatku selektywnej korzyści, mogącej zakłócać konkurencję, w sytuacji gdy tylko na fragmencie tego gruntu zlokalizowane (posadowione) zostały budynki lub budowle zaliczane do infrastruktury kolejowej udostępnianej przewoźnikom kolejowym, jest ona w całości zaliczana do gruntów przedsiębiorcy związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 UPiOL, a inni przedsiębiorcy dysponujący, jako podatnicy podatku od nieruchomości, podobnymi gruntami, lecz pozbawionymi infrastruktury kolejowej, obowiązani są uiszczać podatek od całego gruntu według najwyższych stawek.
NSA zauważył, że uznanie w ustawie o transporcie kolejowym za element infrastruktury kolejowej całej działki ewidencyjnej gruntu, z uwagi na to, że na jej części znajduje się infrastruktura kolejowa, bez względu na to, do jakich celów jest wykorzystywana pozostała jej część, nie przesądza o tym, czy faktycznie cała działka ewidencyjna będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a UPiOL.
Zdaniem składu siedmiu sędziów NSA, jeżeli części gruntu, na których zlokalizowana jest infrastruktura kolejowa, nie pokrywają się z granicami działek określonymi w ewidencji gruntów i budynków, z ulgi podatkowej, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 UPiOL, może korzystać ta część działki, która wiąże się z realizacją preferowanego celu podatkowego. Za powierzchnię, która związana jest z preferowaną przez prawodawcę funkcją/przeznaczeniem (jest zajęta na obiekty budowlane wchodzące w skład infrastruktury kolejowej) uznać należy grunty, na których zlokalizowane zostały obiekty wymienione w pkt 1-11 załącznika nr 1 do ustawy o transporcie kolejowym, powiększone o obszar koniecznej obsługi tychże obiektów, jak też części gruntu, które z uwagi na istniejącą infrastrukturę kolejową nie mogą być wykorzystane ze względów prawnych do realizacji innych celów. Powierzchnia ta niekoniecznie zatem odpowiadać musi faktycznym granicom geodezyjnym działki gruntu.
Mając na uwadze powyższą uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, Prezydent Miasta Krakowa stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, iż zwolnieniu od podatku od nieruchomości na mocy art. 7 ust. 1 UPiOL w brzmieniu obowiązującym w latach 2017-2021 podlegają całe działki ewidencyjne, na których znajdują się elementy infrastruktury kolejowej, jest nieprawidłowe. Wymienione zwolnienie obejmuje bowiem jedynie te części gruntu, które zostały zajęte pod budynki i budowle tworzące infrastrukturę kolejową (usytuowane na obszarze kolejowym).
VI
Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia
11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).
Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Prezydent Miasta Krakowa, Wydział Podatków i Opłat Urzędu Miasta Krakowa, al. Powstania Warszawskiego 10, 31-541 Kraków.